Bericht 9 - Reisverslag uit Twin Bridges, Verenigde Staten van Peter Spuij - WaarBenJij.nu Bericht 9 - Reisverslag uit Twin Bridges, Verenigde Staten van Peter Spuij - WaarBenJij.nu

Bericht 9

Door: peter

Blijf op de hoogte en volg Peter

08 Augustus 2007 | Verenigde Staten, Twin Bridges

Hi there,
We zijn zojuist in Twin Bridges (Montana)aangekomen, na een ochtendklim (klinkt als ochtendplas) van 13 km, vanaf 1600 naar 2200 meter (was goed te doen). De bedoeling was Dillon, maar vanwege een behoorlijke luchtvervuiling hebben we maar besloten hier te stoppen...
Luchtvervuiling??,... jullie horen het goed, wat is namelijk het geval. Enorme bosbranden in het noorden van Montana hebben de lucht helemaal geelgrauwgrijs gekleurd. Het lijkt een beetje op een mooie zomerse dag in de Randstad ( sorry, geintje..........)
To the point. Waar heb ik jullie achtergelaten?: Juist Lander,Wyoming. In Lander vonden we een leuke bikeshop. De eigenaar was net drie maanden daarvoor gestart met zijn zaak. Ik vond hem zo aardig dat ik maar een nieuw klokje (Merk Origo, nooit van gehoord??) met van alles erop en eraan, zoals hoogtemeter, barometer, kompas, etcetera, aangeschaft heb. Dit is toch een deel van de fun hier met al die bergen. Mijn ouwe fietscomputer was immers gestolen in Pueblo.
Die bikeshop kwam echter ook nog op een andere manier van pas, want wat gebeurde?. Op een zeker moment breekt er tijdens onze avondmaaltijd (Chinees) toch een noodweer los dat we ons oorspronkelijk plan om de nacht door te brengen in het Citypark letterlijk moesten laten 'varen'. Werkelijk heel Lander stond blank. Wat toen te doen..... Plotseling kreeg ik een lumineus idee: terug naar de bikeshop.........misschien konden we daar overnachten. Je kon immers nooit weten. Wij daarheen. Gelukkig voor ons was onze aardige bikeshopman nog aanwezig, ondanks dat de zaak inmiddels gesloten was. Ik tikte op het raam en hij deed open. Hij was onmiddellijk bereid om mee te denken over een oplossing. Het overnachten in de bikeshop vond hij niet zo'n goed plan, althans voor ons dan. Voor de fietsen was het prima, maar wij verdienden een beter onderkomen, vond hij. Dus eerst zijn vrouw bellen. Mochten we toch bij hen overnachten (bedden zat) en hoe. Met z'n allen (Hui, Gordon en ik)in z'n truck naar zijn huis. Niet zomaar een huis, echt een geweldige villa, net buiten Lander op een berg (300 meter hoger) met een schitterend uitzicht over het landschap.......wat een panorama: een 5 sterrenonderkomen en geslapen als een reus. Nu zullen sommigen van jullie denken/zeggen, he Spuij, armoedzaaier, kun je dan niet gewoon in zo'n geval een hotelletje betalen? Ik ben bang dat ik nu iets moet uitleggen...Natuurlijk kan dat(ook niet overal trouwens), maar het aardige van de TransAm is, dat dat NIET de bedoeling is. Het is niet de bedoeling dat je als TransAmrider gebruik maakt van commerciele onderkomens. Je behoort geheel op eigen kracht (mens en materieel) je weg te zoeken door dit land, gebruikmakend van scholen, kerken, cityparks en particulieren, die soms in je TransAmboek vermeld staan. Op dit punt kun je deze trail vergelijken met een element uit een ouderwetse bedevaart. Hier komt bij dat veel bikers van deze race een sponsortocht maken en dus zoveel mogelijk geld willen ophalen en daar passen dus geen hotels in. Goed, genoeg hierover.
De dag daarop voerde ons naar Dubois. (spreken ze hier uit als duboosch!)Ondanks de relatief vlakke etappe en de nog niet eens zo lange afstand (125 km) bleek deze dag toch een van de zwaarste etappes tot nog toe te worden. Dit kwam door de wind. Met werkelijk orkaankracht kwam de wind uit de bergen de vallei in blazen. We hadden soms moeite om de 10 km p.u. te halen. Onvoorstelbaar wat een afzien op zo'n moment!! Maar het grappige is dat na zo'n dip er altijd weer iets moois volgt. En dat brengt mij tot een lichte, korte overweging aangaande mijn hang naar extremen. Wat is dat nu precies, dat ik daar van hou... kort en bondig, het intens ervaren van geluk. Want zoals Jung al zei: je kunt het een pas ervaren als je het tegenovergestelde kent. Voorbeeld: zonder kwaad geen goed!. Begrijp me goed ik wil niemand aanpraten om zich als een roekeloze overal in te storten, maar enige uitdaging aangaan kan m.i. echt geen kwaad. Wij zijn nogal geneigd, zeker in ons vlakke landje om alles inderdaad vlak te maken. We willen alle gevaar, risico uitbannen en controle uitoefenen over alles in het hier en nu en straks. Er mogen geen onverwachte en zeker geen vervelende dingen gebeuren, want dat brengt ons uit ons kwetsbare evenwicht en wordt bovendien als bedreigend ervaren. Nog afgezien van het feit dat controle in deze mijns inziens uberhaupt onzin is, is het naar mijn stellige overtuiging ook nog eens stomvervelend, slaapverwekkend en killing. Voorbeeld: Na zo'n dag met die vreselijke wind, waarbij je alles vervloekt, komt er de dag erna de fenomenale klim naar de Togwotee Pass (3000 m.), gevolgd door een schitterende afdaling met giga uitzicht op de Titans (rotsmassieven van 4000 m, die als een fantastisch decor voor je opdoemen) en de dag daarna Yellowstonepark!!!! Dan ervaar je tot in het diepst van je botten wat geluk is.
Yellowstonepark was natuurlijk een hoogtepunt, ondanks het massatoerisme. Maar ja dat weet je nu eenmaal, als iets exceptioneel mooi is dan strijkt men er nu eenmaal massaal neer! Maar inderdaad wat een mooi park is dit, het is ook nog eens het oudste Nationale Park ter wereld en terecht. Yellowstone ligt op een hoogte van circa 2500 meter en kent een grote vulcanische activiteit. Het wemelt er van de geisers, waarvan de 'Old Faithful' de bekendste, maar zeker niet de mooiste is, 'sulpher springs' en 'hotpools' met de mooiste kleuren. Overal zie je stoom uit de grond komen!! Echt genieten, als je die busladingen achter elkaar aanrennende Japanners, Duitsers en Amerikanen ff wegdenkt. In Yellowstone heb ik trouwens in twee dagen vier seizoenen meegemaakt. Overdag 30 graden, gevolgd door onweer en storm met windstoten in de middag, waarbij de temperatuur in twee uur tijd terugliep naar 6 graden, gevolgd door natte sneeuw en temperaturen onder nul s'nachts!!! Omdat er op de campings in Yellowstone alleen 'bearboxes' en wc's te vinden zijn, maar geen douches (want zeep trekt de beren aan) moesten we onszelf 's ochtends warm blazen onder de handblowers in de wc!! De hoogste pass in Yellowstone was 2682m. Vanaf dat punt volgde een heel geleidelijke afdaling van maar liefst 100km, vnl. langs de Madisonriver, een van de mooiste rivieren die ik ooit gezien heb en waar dus af en toe onderweg in gezwommen moest worden. De weg liep via Yellowstone Grant Village Montana in, alsmaar omlaag naar Ennis, opnieuw een lang stuk vliegen op de fiets. Wat de hoogtemeters betreft (tijdelijk handmatig bijgehouden) zijn we inmiddels (eergisteren) de 40.000 gepasseerd!! Montana is weer heerlijk rustig, gelukkig geen toerist te bekennen. Het is er ruig en ledig. Gisteren tevens door een aardbevingsgebied gereden, heel indrukwekkend. Er is in 1959 een halve berg naar beneden gekomen, waardoor de Madisonrivier abrupt werd afgesloten. Het leger moest eraan te pas komen om een nieuwe doorgang te maken, omdat het hele achterland overstroomd dreigde te raken. Als je ziet hoe machtig de natuur is, dan maakt dat weer een heel klein mannetje van je. (Voelt ook goed)
Jongens ik geniet!!!! Jullie ook hoop ik.
Voor nu tot de volgende keer maar weer.

Dominee Spuij

  • 08 Augustus 2007 - 21:19

    Joyce Schoon:

    Hoi Peter,

    Ik geniet van je verhalen. Iedere keer zo benieuwd wat je weer meemaakt.
    Het is een fantastische reis. Ik pak de atlas er iedere keer bij als er weer een bericht komt.
    Groetjes, Joyce

  • 08 Augustus 2007 - 21:28

    Nicole ( Mssls):

    Peet je schrijft zoals je bent buisend, genietend en vol avontuur en ik geniet ervan, ik hoop op dezelfde ervaringen binnenkort. Wat een avontuur. Dit neem je mee zolang je leeft. Ik vind beren een geweldig excuus om je niet hoeven te wassen ( met zeep)! Ik denk dat mijn 5 jarige neefje dit verhaal met beide handen aangrijpt!

    He ga vooral door!
    Dag dag Nicole ;0

  • 09 Augustus 2007 - 06:42

    Justin:

    Hoi Peter,

    ik sluit me volledig aan bij de reacties hieronder, je verhalen zijn volledige ontspanning & genot. Dat je ons daarnaast verwent met mooie filosofische levenslessen over tegenslag & waardering maakt het allemaal nog leuker!
    Ik denk dat ze in het gelovige republikeinse Amerika nog wel een baantje voor je hebben, mocht je een nieuwe uitdaging zoeken...hahaha.
    "Amen"

    Carry on mate!
    Groeten Justin

  • 09 Augustus 2007 - 07:30

    Quirijn:

    Peet, weer genoten van je schrijfkunsten...halleluja!

    Ben heel benieuwd naar Yellowstone park, lijkt me schitterend.

    Hier genieten we ook, maar toch een stuk minder dan jij...

    massel Quirijn


  • 09 Augustus 2007 - 08:04

    Su:

    Hi There!
    ik=jaloers.. je verhalen klinken fantastisch! Enjoy to the maxx..!! nog steeds geen lekker banden?
    Kuss!

  • 09 Augustus 2007 - 11:19

    Aldert:

    ha peter,

    kom net terug van vakantie in spanje en zie dat jij in de US aan het riden bent, Goed man,
    Heb la je avonturen gelezen en geniet met je mee.
    Ben met Betty vorige maand twee weken in Colorado geweest en een week rondgereisd daar, Had toe ook het idee dat het geweldig fietsen is.
    Wij waren daar vanwege Aggression intervention training (goldstein).
    Dus weet dat je je koest moet houden met de authorities!,

    take care and enjoy, aldert

  • 09 Augustus 2007 - 11:56

    Crista Slinger:


    Ha lieve Peet,

    Joh Peet, beren die zeep stelen zijn geen bruine beren hoor, maar "was"beren.
    Ben je niet per ongeluk met al je gefiets in een ander werelddeel beland?
    Peet, je bent geen "dominee"zoals je zelf met jouw verhaal eindigt. Ik vind het mooi om te lezen dat je je zo diep gelukkig kunt voelen. Je bent een rijk mens als je dat overkomt. Ooit heb ik een Amerikaanse verhalenvertelster een verhaal horen vertellen en dat je dit soort momenten van opperste geluk moet koesteren, omdat ze er (helaas) niet dagelijks zijn en het zijn "the blue moments off life". Was zo'n mooi verhaal!
    Ga zo door, geniet volop, want je hebt nog voldoende te trappen voor nog meer "blue moments".
    Dag Peet, liefs van Paul en Crista


  • 09 Augustus 2007 - 16:47

    Francella:

    Hi Peter, Oef wat een wijze woorden zeg, ben het helemaal met je eens. Volgende week bijpraat afspraak met Jeanette. Time vliegt he. Geniet van het moment. Zaterdag hier de Dance Parade (ook spannend) en dag Romantische Muziek, hoezo uitersten. Dag ouwe fietser, met groet, Francella (en Hans vanaf zijn werk)

  • 09 Augustus 2007 - 17:13

    Ma:

    Peter,geniet maar van het weidse Amerika, voor ons in momenteel Meppel al een hele belevenis. Ook groetjes van Pa.

  • 10 Augustus 2007 - 19:06

    Sam:

    heey peet k ik kom een keer bij je logeren en dan doen we dat ok:) zou ik egt tof vinde :)

  • 10 Augustus 2007 - 21:47

    Antwoorden:

    Joyce: Bedankt voor je reactie, valt niet mee soms zo'n verhaal, want ik krijg vaak maar een half uur in zo'n bieb, dus aanpoten voor een non-typeur als ik!
    Nicole/Crista: Het is echt waar hoor van die zeep, beren zijn gek op zeepluchtjes, dus wat dat betreft hebben zij en ik iets gemeen!
    Justin: Ja die republikeinen op het platte land zijn echt de limit, gisteren eentje gesproken in een outdoor/gunshop (gaat hier gewoon samen) Wilde die beweren dat zij d.m.v hun guns de goverment kunnen dwingen af te zien van b.v. taxverhoging en daar geloofde die echt in. Dus als je (democraten) onze wapens afpakt, dan is die invloed weg!!!.......wat een man!
    Quirijn: Ik hoop morgen weer wat nieuwe foto's (o.a. Yellowstone)op te sturen, want dan ben ik hopelijk in Missoula (= grotere plaats)
    Su: Nog steeds GEEN 'lekkere' banden!!!!(5700 km)
    Aldert: Wat leuk dat je ook meeleest, ik was ff vergeten jullie vooraf in te lichten dat ik dit ging doen....groetjes peter
    Voor de rest iedereen weer bedankt en tot de volgende keer!

  • 10 Augustus 2007 - 22:07

    Antwoorden:

    Sam: afgesproken, overleg maar vast met Ali.........voor half september oke?

  • 12 Augustus 2007 - 05:50

    Sam:

    ok:)

  • 12 Augustus 2007 - 19:09

    Antwoord:

    Ma; En geloof me ook als ik hier zo rond kijk ........er is maar een Meppel in de wereld!!!!!!!!! Hopelijk alles goed daar liefs peet

  • 13 Augustus 2007 - 05:55

    Hans Knoops:

    Het is niet erg dat ik 3 weken weg ben geweest, maar ik moet er wel even voor gaan zitten om al je verslagen te lezen. Als ik het goed begrijp hebt jij het helemaal naar je zin. Volgend mij kom je straks herboren terug.
    Goede reis verder en ik blijf je volgen.

  • 13 Augustus 2007 - 08:42

    Mieke:

    dominee peter

    hier is het zoveelste compliment mbt jouw berichtgeving.... reizen en verslagen ervan maken voor een mooi blad, daar kan je ook je geld mee verdienen hoor!!

    veel dikke groeten van mieke

  • 13 Augustus 2007 - 11:17

    Annemarie:

    Hee Peetje,
    Kan ik je toch niet inhuren als "special reporter" voor mijn blad? Je bent echt een 'natural'.
    Ik kan trouwens wel wat filosofische levenslessen gebruiken van een wijze (oude..;-)) man. Die moet ik helaas ontberen in deze drie maanden! Dus ik ben blij dat je ook op afstand nog aan me denkt. Trouwens, vandaag wederom geen "steigerweer".
    Geniet er maar van! Ik denk aan je!

  • 13 Augustus 2007 - 18:56

    Jennifer:

    Lieve Peter,
    Ik heb al een tijd niks van je gehoord, ik dacht al "waar ben je toch..",maar nu hoorde ik van Quirijn dat je op fietsvakantie bent. Wat heerlijk! We moeten gauw maar weer eens bellen als je thuis bent... je hebt mn nummer toch? :-)
    x Jen

  • 14 Augustus 2007 - 22:41

    Antwoorden:

    Hans: Hopelijk reuze naar je zin gehad!Herboren weet ik niet, maar wel met een gigantische zak vol ervaringen en 6 kilo aan ballast lichter (ik wist niet dat dat er nog af kon) en in super shape
    Mieke: Ik knal het er zomaar uit, m.i. heeft niet veel niveau. Na een half uur staan de bibliothecaresses op hun horloges te wijzen, waarbij zij steeds streng over hun leesbrilletjes in mijn richting kijken!!!!!!!!!
    Annemarie: Hier op het moment ook geen steigerwetter......bosbranden zorgen voor een enorme rookontwikkeling. De zon staat roodgekleurd hoog aan de hemel, het zicht is 100 meter, auto's rijden met lichten aan en ik rijd met een doek voor m'n bakkes.........ik maak nu veel meters, want ik wil zo snel mogelijk naar Oregon.
    Jen: Gaan we doen!,.......maar wat doet die luis van een Quirijn eigenlijk???komt 'ie nog wel eens langs???

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Verenigde Staten, Twin Bridges

Mijn eerste reis

Recente Reisverslagen:

27 Augustus 2007

Epiloog: de plattelandsamerikaan

24 Augustus 2007

Bericht 11

15 Augustus 2007

Bericht 10

08 Augustus 2007

Bericht 9

02 Augustus 2007

Bericht 8
Peter

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 683
Totaal aantal bezoekers 110843

Voorgaande reizen:

14 Juni 2007 - 11 September 2007

Mijn eerste reis

Landen bezocht: