Bericht 4 - Reisverslag uit Chester, Verenigde Staten van Peter Spuij - WaarBenJij.nu Bericht 4 - Reisverslag uit Chester, Verenigde Staten van Peter Spuij - WaarBenJij.nu

Bericht 4

Door: peter

Blijf op de hoogte en volg Peter

07 Juli 2007 | Verenigde Staten, Chester

Hi folks,
Ik ben nu in Chester aan de Mississipi river. Morgen steek ik de rivier over op weg naar de Ozarks, een tweede gebergte dat genomen moet worden. De afgelopen dagen waren wat vlakker om te fietsen, maar echt vlak is het hier nooit. Wat te denken van de 22% van eergisteren. Kom je nietsvermoedend aanrijden over een enigszins licht glooiend landschap, duik je ineens een put in, richting een riviertje en natuurlijk de andere kant er weer uit...22% dus, zwaarder dan de Keutenberg en/of de Redoute (voor de kenners) en daar hebben ze hier natuurlijk weer nooit van gehoord. Wederom excuses voor de taalfouten in het vorige bericht, maar dat komt, ik krijg meestal een uur internettoegang bij de public library en daar heb ik natuurlijk nooit genoeg aan. Ik heb niets met tijd, maar tijd heeft wel alles met mij, namelijk ik kom er altijd te kort aan!........De laatste dagen waren wat minder, ik had last van maag- en darmproblemen + duizeligheid. Niet zo gek als je de vochtige (soms 80%) hitte in ogenschouw neemt, gekoppeld aan het erbarmelijk slechte eten hier. Soms kom je 100 miles geen appel tegen. Ik heb dus gedwongen iets rustiger aan moeten doen, maar ben nog wel drie dagen voor op mijn schema. In Carbondale (een wat grotere plaats) dacht ik kom laat ik eens een dokter raadplegen, je weet nooit, misschien kom ik ergens tekort aan ...Nu hebben ze hier heel veel dure prive klinieken en daarnaast algemene ziekenhuizen vanwege de overheid. Ik besloot maar eens het locale algemene ziekenhuis van Carbondale te proberen. Daar aangekomen leg ik mijn probleem voor. Word ik ingeschreven, kom ik toch in een allesomvattende molen terecht, had ik echt helemaal niet op gerekend. Ik had maar een simpele vraag, namelijk een pilletje om mijn maag wat tot rust te brengen. Ben ik vervolgens de hele middag in dat ziekenhuis: Vragenlijsten, bloed- en urine afname, bloeddrukmeten, hartfilm maken, een liter vocht toedienen.....lig ik van 13.00u. tot 14.30u. aan de monitor,...Ongelofelijk, die namen geen halve maatregelen zeg! Ik had helemaal niks in te brengen. Had ik nog nooit meegemaakt. Ik denk dat de reden is dat ik hen verteld had dat ik de TransAm fietste. De uitslagen waren allemaal brilliant! Bloeddruk: 128-74, rustpols 44 en verder geen afwijkingen. Ja, zei dr. Arnold, we willen een aantal dingen uitsluiten voor je je tocht vervolgd...Ik weg met een soort prilosec pilletje, om de maag te relaxen. Bizar, maar je weet ook weer eens wat. Ben benieuwd welke rekening er straks thuis in de bus ligt, zal niet misselijk zijn. Misschien toch een goed moment zoiets, om eens terug te blikken op mijn tocht tot dusver, alhoewel ik nog niet echt het recht heb, ik ben immers nog niet eens halverwege. Morgen kom ik in Staat 4: Missouri. Ik hoop dat het mooiste nog gaat komen. Virginia was niet echt geweldig, veel slagvelden van de Civil War en de gevechten met Engelsen en Fransen. Die Yanks kikken hier op, allemaal gedoe met vlagen en historical markers, heb ik zelf persoonlijk niet zoveel mee. Daarnaast veel yardsale, vooral op zaterdag. Yardsale wil zoveel zeggen dat iedereen z'n zooi waar'ie van af wil aan de weg te koop aanbiedt, is heel populair hier! Kentucky was heel ruig met zijn 'stray dogs' en 'hunters' in het oostelijk deel en erg arm met de 'coalmine industry'. Kolen zijn hier nog steeds een heel normale brandstof. Aangezien ze hier nu eenmaal niks met vervuiling hebben, is dit ook geen enkel probleem. Het westelijk deel van Kentucky was een stuk rijker. Hier wordt de beroemde Bourbon wisky gemaakt. Verder meer landbouw en natuurlijk de geboortestreek van Abraham Lincoln. Ik ben nog bij zijn geboortehutje aan een bron geweest. Doet het altijd goed hier 'out of nothing 'president van Amerika worden. Illinois was ik eigenlijk zo door. Je pakt alleen het zuidelijke puntje, het gebied tussen de Ohio river en de Mississipi river. De Ohio river overgestoken met een ferry. Een stuk verderop gepauzeerd in Elizabethtown. Leuk plaatsje met een beroemd visrestaurant. Ik dacht dat ik hier ik maar eens moest gaan eten. Valt me dat weer tegen zeg. Geen vis te bekenen, zitten ze weer allemaal aan die gefrituurde rommel in plastic bakken, echt vreselijk die lui hier. Toch maar wel iets besteld, daarna in de Ohio river gezwommen. Nee zeg, ik was nog niet te water of er komen van wel drie kanten boten aanscheuren met de vraag of ik hulp nodig had, want ja, wie ligt er nu in het water. In hun beleving gebeurt dit alleen als je uit een boot gedonderd bent. Zelf doen ze immers niks zonder de ondersteuning van minimaal 500 cc machinekracht. Gisteren weer zo'n enorm dikke kerel (misschien 35 jr.) gezien bij een zwembad. Ik schatte hem op 300 kg. Hij had een soort Demis Roussos hemd aan en moest door twee man het water in geholpen worden. Bij die tewaterlating steeg het zwembadwaterpeil met vijf centimeter, ik zweer het jullie. Die kerel had alleen al meer vet in z'n nek dan ik in mijn hele lijf. En ik moet zeggen ook dat loopt per week verder terug, zelfs bij mij.
Ik kom nog steeds wat fietsers tegen die van west naar oost gaan, andersom dus. Als je iemand treft, dan maak je altijd ff een praatje, zo van hoe gaat het en heb je die en die nog gezien, en hoeveel dagen is die voor op die, want alles wordt wel bijgehouden, het is echt een race tenslotte. Vorige week eindigde ik weer eens bij een kerk, waar ook nog maaltijden verstrekt werden en je vuile was gedaan werd. Het zijn vooral de gematigde kerken hier die juist de zachte kant van Amerika laten zien, SUPER. Komt er 's avonds een stel op een tandem aan! Enthousiaste jonge gasten. Dus praatje, bla die bla. Ze hadden practisch niks bij zich, ook geen reserve kleren. Als ze s'avonds ergens aankwamen, wasten ze zich met hun fietskleren aan en schoten vervolgens met die natte kleren de koffer in, zodat s' ochtends alles weer droog was, gatverdammme daar moet ik persoonlijk toch niet aan denken. Dan maar wat meer kilo's, maar ja ze waren nog jong, zal ik maar zeggen!
O ja de stand van de herten is nu 19 levende en 4 dooien, dus dat gaat goed.
Dat mijn droomreis bepaald geen snoepreisje is bewijzen ook de hoogtemeters. Mijn computer geeft aan dat ik inmiddels de 21.000 hoogtemetergrens ben gepasseerd. Niet teveel over nadenken maar.........
Trouwens nog ff iets over het probleem vergeetachtigheid en dan is het weer leuk geweest. Een van de redenen waarom, en er zijn er natuurlijk meer te bedenken, je niet te lang moet wachten om dergelijke expedities te beginnen is de steeds verder voortschrijdende vergeetachtigheid.......die heeft mij al menige ergenis en km'tjes gekost. Twee voorbeelden: 1. Vorige week laat ik mijn kaart liggen in een motelletje...
kom ik na circa tien miles pas achter, dus dat hele stuk weer terug, ligt'ie naast het koffieapparaat! En zonder kaart begin je helemaal niks hier.
2. Ik heb een ingenieuze plastic kaarthouder op mijn stuurtas, echter rechts zit de opening en die kan niet meer dicht. Nu is die kaart er al twintig keer uitgevallen als ik mijn fiets rechts tegen een muur zet, dus niet doen zou je zeggen, want dan ligt die kaart op straat. Vergeet ik iedere keer weer, op zichzelf niet zo erg, maar een keer toch wel...Ik rijd namelijk op zeker moment over een brug en zie rechts een prachtig moerasgebied met bomen erin, dus ik zet mijn fiets neer om een foto te maken, ligt die kaart plotseling 5 meter lager in het moeras, gvd...heb ik vervolgens een boom moeten slopen en ben ik met een tak een uur bezig geweest om die kaart uit het kroos te vissen!!! van die dingen ja....goed, tot slot nog ff wat antwoorden doen.
Tot de volgende keer maar weer, hopelijk met wat foto's, want ik had weliswaar een cd gebrand, maar in deze bibliotheek geen mogelijkheid gevonden ze te plaatsen. Peet

  • 07 Juli 2007 - 18:28

    Joop Jansen:

    was weer gezellig om te lezen. groeten en blijven fietsen doe voor mij ook maar een paar honderd km.

  • 07 Juli 2007 - 19:34

    Caroline:

    Hoi Peter,

    Wat een prachtige verhalen heb je te vertellen. Vooral die dikke man en het moerasverhaal vond ik erg grappig. Misschien hebben ze in het volgende ziekenhuis wel een pilletje tegen vergeetachtigheid. Verder hoop ik dat je wel goed blijft gaan met je gezondheid, want slecht eten en zware inspanning lijkt me geen goede combi. Dus pas een beetje op jezelf he. Liefs, caroline

  • 08 Juli 2007 - 09:17

    Su:

    Fijn dat je bij die kerken terecht kan, toch wel heerlijk af en toe een schone fiets-broek ;-> ...kuss

  • 08 Juli 2007 - 10:03

    Herman:

    Take care.... and enjoy!
    Leuk te lezen, Peter! Ik ben benieuwd naar de foto's.
    Groeten, ook van Nelleke, vanaf ons eiland.

  • 08 Juli 2007 - 13:13

    Willem:

    He Peet,
    Je verhalen worden steeds langer en dat verbaasd me eigenlijk wel. Je hebt zeker de smaak te pakken. Had eigenlijk verwacht dat je steeds korter ging schrijven. maar het is leuk om te lezen wat je allemaal aan het doen bent. Van het thuisfront weinig nieuws. Het huis aan de Bm de Jongkade 22zw( en niet 35b) is nu bijna leeg. Ze zijn nu grof vuil aan het weghalen. Maar we stappen meteen over naar 35b alwaar we gaan klussen. Als je terug bent kan je daar van de Waterweg genieten.
    Succes verder en goed eten he!!!!
    Willem

  • 08 Juli 2007 - 19:53

    Quirijn:

    Peet,

    Klinkt goed allemaal. Hier gaat alles goed...beetje klussen bij Jacco...wordt mooi daar. Je krijgt nog de groeten van mutti, ze mist je.

    massel Quirijn

  • 09 Juli 2007 - 10:22

    Henny:

    Spannend die verhalen. Blijf door vertellen. Kun je deze tocht ook op de brommer/scooter doen?

    Groet Henny

  • 09 Juli 2007 - 10:59

    Francella:

    Hallo Peet,
    Vergeetachtigheid bijzonder voor jou, heb je er nooit over gehoord, laten we maar een leuk bejaardenhuis beginnen, val je niet zo op he. Je hebt zeker wel een fles wikkie achterop! Natuurlijk hou ik contact met je liefje, doet het goed hoor. Dag Peet, voorzichtig he en geniet van het moment. Liefs Francella en Hans

  • 09 Juli 2007 - 12:41

    Mieke:

    terug van vakantie jouw berichten gelezen, je gaat geweldig volgens mij,wat een belevenissen....ik zal maar voorzichtig zeggen,dat wij met de auto de alpe d'huez hebben "beklommen",laf he...maar ja we zijn niet allemaal zulke kanjers als jij, ik hoop dat je zo enthousiast blijft en dat je ons op deze manier een beetje laat meegenieten.....ik blijf je volgen....heel veel dikke groeten van mieke

  • 09 Juli 2007 - 13:15

    Monique M:

    Wat kun jij leuk schrijven zeg, ik lig constant in een deuk. Je had me wel gedag mogen zeggen bij ProBiblio op je laatste dag. Ik volg je op je hielen en geniet van de berichtjes dus ga zo door.

    Groetjes en xxxxx

  • 09 Juli 2007 - 15:53

    Antwoorden:

    Joop: Afgesproken, ik doe er 300 voor jou
    Quirijn: Doe Mutti de groeten en zeg dat ze hier moet beginnen i.v.m. de hitte hier= goudmijn
    Henny: Er zijn er bij die het op handen en voeten doen, ze zijn echt stapelgek hier!
    Mieke: Alpe d'Huez mag ook op allerlei manieren, maakt niet uit!
    Monique: heb je niet meer gezien, maar je weet het uit het oog is niet uit het hart bij mij, he
    Alle anderen: weer zeer bedankt voor de reacties, altijd leuk dat er aan je gedacht wordt thuis!
    Tot de volgende keer maar weer
    doeiiiiiiiiiii, love you all
    peet

  • 09 Juli 2007 - 19:57

    Hendrik:

    Lieve broer,

    Heel langzaam begint tot mij door te dringen zeker ook na het lezen van jouw verslagen waar je op dit moment mee bezig ben. Er bekruipt mij een gevoel van bewondering en tegelijkertijd probeer ik te begrijpen waar deze drang die je naar eigen zeggen al een tijd voelde vandaan komt. Natuurlijk was ik gewend aan jouw liefde voor het cyclisme maar dit is toch wel van een totaal andere orde. Zou het toch genetisch bepaald zijn? We praten daar over als je weer terug bent! Voor mij zit de 34ste cursus er bijna op. Nog even wat oor delen vellen m.b.t zittenblijven of overgaan en ik kan mijn dakbox monteren om vervolgens koers te zetten naar de Dordogne. Die dakbox zit overigens op een luxe auto en niet op een fiets maar ik ben dan ook een paar jaartjes ouder dan jij dat verklaart veel maar niet alles. Enfin we zullen het daar zoals gezegd nog wel eens uitgebreid over hebben. Deze week in ieder geval nog even bij Greetje langs who by the way nog steeds alive and kicking is. Nog een vraagje heb je je gerealiseerd dat je gezien de overheersend oostelijke winden in de VS de terugreis met windje in de rug kunt afleggen? Ben voorts zeer benieuwd naar je verdere ervaringen. Heel veel succes and take good care. Lieve groet Hendrik

  • 11 Juli 2007 - 10:59

    Nicolle:

    Lieve Peet,

    Dat gedoe met die kaart zag ik helemaal voor me. Kijk je wel uit ! Heb je genoeg vitamine/supplementen bij je. Het is geen wonder dat ze daar bijna allemaal overgewicht hebben. Hier gaat alles zijn gangetje al wil het nog niet erg zomer worden.

    Liefs Nicolle

  • 11 Juli 2007 - 14:51

    Ma B.:

    Lieverd,fijn dat het nu weer goed met jou gaat. Ziekenhuisbezoeken is iets waar je meestal van opknapt, maar toch adviseer ik jou om je gezonde verstand maar te blijven gebruiken en voldoende te eten en beetje bulk mag in jouw geval wel, je trapt het er wel af.
    Zorg goed voor jezelf en geniet maar van de dag!!! Ma.

  • 11 Juli 2007 - 20:42

    Antwoorden:

    Hendrik:
    Ik snap jouw punt. Hetgeen mij drijft is voornamelijk het avontuur, d.w.z. niet/nooit te weten hoe het de volgende dag zal zijn. Wat je allemaal tegen gaat komen en hoe daar weer mee om te gaan. Dus dat betekent heel veel verschillende onverwachtte dingen op een dag, soms heel vervelend, dan weer ontzettend leuk. Het is vooral die spanning die ik interessant vind. Deze manier van reizen is dus niet alleen maar leuk, zoals men soms denkt, het is vooral ingrijpend. Hoe leeft men hier, hoe reageert men op mij, hoe verlopen de contacten, hoe verschilt het leven hier met ons etc. etc. We komen er op terug. Trouwens wat betreft die heersende winden. Tot nog toe speelde dit niet, want ik heb alleen nog maar bergachtig terrein meegemaakt. Vanaf morgen wordt dit een interessante factor als we Kansas intrekken. Kansas is voornamelijk vlak en dan heb je wel die windfactor. Het is ook de discussie die je hebt met de eastbounders die je af en toe tegenkomt. Had je head- of tailwind in Kansas. Tot nog toewaren de antwoorden verrassend, namelijk tegenwind, dus voor de westbounders positief, hetgeen inderdaad niet strookt met de heersende winden hier, dus hopelijk hebben we geluk!!!
    Voor nu heel veel mooi weer in Frankrijk and have fun, zoals ze hier voortdurend zeggen, groetjes peet

    Nicolle:
    Ja dat kaartlezen is een vak op zich hier. Naast nummers en namen van personen, hebben we nu ook te maken met wegletters, die soms weer veranderd worden in cijfers.......dus onze kaarten zijn ook niet altijd up to date........dus af en toe de verkeerde afslag..........
    doeiii, liefs peet

    Ma B.
    De laatste dagen wordt het wat makkelijker om goed eten te vinden, dus ook fruit en groente. We zitten nu in een wat rijker gebied, waar ze wel interesse hebben in de betere voedingsmiddelen..........groetjes
    liefs, peet

  • 12 Juli 2007 - 16:10

    Rob V Middelkoop:

    Hoi Peter,

    Ik lees dat alles best goed met je gaat,kijk uit voor krokodillen als je weer iets uit het moeras moet vissen.Ik ga nu zelf 3 weken naar kroatie goede reis verder.

    groeten Rob

  • 12 Juli 2007 - 18:43

    Maruscka Van Toorn:

    Hey Peet,
    Wat super gaaf om al die verhalen te lezen man. Kreeg je site via me vader die het weer van Tante Marja gekregen had! Echt geweldig krijg ook meteen zin om te reizen. Maar dan natuurlijk bepakt en bezakt met trein, bus, auto wathever... geen fiets in ieder geval, dat gaat me iets te ver. Echt tof dat je dit doet, ik wens je alle goeds!!!
    Laat eens wat van je horen als je weer terug bent, kunnen we misschien wat info uitwisselen over Ozzy. En natuurlijk jou reisverhalen. Ik blijf ze volgen....
    Gr,
    Maruscka

  • 12 Juli 2007 - 21:50

    Con:

    Wat een enorm geweldige ervaring Peet! En je digitale kwaliteiten groeien met de kilometer. Groet ook van Bram, Fleur en Daan.

  • 14 Juli 2007 - 19:01

    Antwoorden:

    Rob: Krokodillen gaan er geloof ik niet komen, wel last van muggen op dit moment. Jij heel veel plezier in Kroatie. Geniet er van een rust goed uit. See you later alligator!!!
    Maruschka: Leuk dat jij ook mijn verhaaltjes waardeert.Misschien kunnen we een keer eenafspraak maken als ik terug ben, groetjes aan je vader en moeder. dikke doeiiiiiii
    Con: Jij ook groetjes aan de jouwen. Nou met dat digitale gaat het reuze meevallen
    Alles is toch min of meer kant en klaar met zo'n site, anyway.........
    Iedereen die nog op vakantie gaat: HEEL VEEL plezier en be carefull!!!!!!!!!
    groetjes peet

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Verenigde Staten, Chester

Mijn eerste reis

Recente Reisverslagen:

27 Augustus 2007

Epiloog: de plattelandsamerikaan

24 Augustus 2007

Bericht 11

15 Augustus 2007

Bericht 10

08 Augustus 2007

Bericht 9

02 Augustus 2007

Bericht 8
Peter

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 830
Totaal aantal bezoekers 110856

Voorgaande reizen:

14 Juni 2007 - 11 September 2007

Mijn eerste reis

Landen bezocht: